Życie to nie teatr

„Życie to nie teatr”
Edward Stachura
poezja
Jacek Różański
śpiew
Roman Ziemlański
gitara klasyczna
Jerzy Satanowsko
muzyka

 

Jacek Różański
„Życie to nie teatr”
to recital Jacka Różańskiego, na który składają się piosenki napisane do najpiękniejszych, najbardziej wartościowych wierszy Edwarda Stachury. 

 
„Wracam do wierszy Stachury często – mówi Jacek Różański - to, co mówią nam o życiu, śmierci, podróżowaniu, jest uniwersalne i ponadczasowe. Nie zestarzało się i nie zestarzeje.” 

 

 


Recital Artysty został zapisany na albumie "Życie to nie teatr".  Różański,  do muzyki Jerzego Satanowskiego, w świetnie brzmiącej aranżacji gitarowej Romana Ziemlańskiego, śpiewa poniższe teksty Edwarda Stachury:


1."Życie to nie teatr"
2."Ruszaj się Bruno"
3."Urodziny"
4."Niemowa"
5."Zabraknie ci psa"
6."Tango triste"
7."Nie Brooklyński most"
8."Minęło wiele miesięcy"
9."Czy warto"
10."Biała lokomotywa"
11."Już jest za późno"
12."Mgły opadły"
13."Piosenka dla Rafała Urbana".  

      

Podczas recitalu na gitarze towarzyszy Jackowi Różańskiemu Roman Ziemlański.

Jacek Różański, aktor, piosenkarz, wykonawca poezji śpiewanej,  urodził się 5 stycznia 1946 w Łodzi. W 1970 ukończył studia na Wydziale Aktorskim łódzkiej PWSFTviT. W latach 1970-72 występował w Teatrze Polskim w Poznaniu, w latach 1973-74 w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, w latach 1974-77 w Teatrze Nowym w Poznaniu, w latach 1977-88 w Teatrze Muzycznym w Słupsku, w latach 1988-93 w Zespole Janusza Wiśniewskiego, w latach 1995-96 w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, w roku 1997 w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, w latach 1997-99 w Teatrze Studio w Warszawie. Od roku 1999 aktor Teatru Narodowego. Aktor Teatru Studio w Warszawie.


Wystąpił m.in. w filmach: „Dzień świra”, „Klątwa Skarbu Inków”, „Taekwondo”, „Darmozjad polski”, „Matka swojej matki”, „Gracze”, „Śpiewy po rosie” oraz w serialach:  „Królowie przedmieścia”, „Samo życie”, „Na dobre i na złe”, „Klan”, „Ekstradycja”, „Pogranicze w ogniu”, „Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy”.